Substancja, którą możemy zbadać, „dotknąć” w świecie natury podlega jej prawom – prawom natury.

Dla mnie zastanawiające jest to, że istnieje całe bogatctwo rozmaitych substancji, każda z których posiada swoje, charakterystyczne tylko dla niej, cechy.

Na przykład, podczas obserwacji takiej substancji jak siarka możemy zauważyć, że ma ona pewne właściwości fizyczne, które jest łatwo zbadać przy pomocy naszych zmysłów – widzimy jakie siarka przybiera formy (jest polimorficzna), czujemy jej zapach (niezbyt przyjemny:), możemy ją dotknąć i poczuć jaka jest – twarda czy miękka, a także zobaczyć i usłyszeć(?) ją w czasie palenia – płomień siarki jest niebieski, wypełniający powierzchnię naczynia w którym się pali. Proces ten przebiega powoli, nie gwałtownie. Paląc się, siarka nie zostawia popiołu.

To, czego dowiadujemy się o siarce poprzez obserwacje naszymi zmysłami podlega prawom natury. Natomiast rodzi się pytanie: dlaczego wszystkie substancje tak się różnią? Co sprawia, że tak jest?

Czy to, co widzimy i dotykamy jest tylko róznorodnością form i właściwości, powstałych z samych siebie? Dlaczego siarka i fosfor, żelazo lub złoto tak bardzo się różnią.

Wygląda na to, że to, co potrafimy ująć naszymi zmysłami pokazuje nam tylko część prawdy, która znajduje się jakby w ukryciu. By zbadać oraz zrozumieć istotę substancji ukrytą dla naszych zmysłów, potrzebny jest kolejny krok.

Nie wystarczy już tylko stwierdzić fakt widzialny i namacalny, lecz by cokolwiek powiedzieć o substancji powinniśmy użyć naszego myślenia.

Wówczas wykraczamy poza granice zwykłej obserwacji zmysłami, poza prawa natury.

Możnaby też powiedzieć, że ciało fizyczne człowieka składa się z substancji chemicznych, które pomiędzy sobą „mądrze” współdziałają. Czy jesteśmy tylko zbiorowiskiem węgla, azotu, żelaza, siarki, fosforu itd.? Gdy zaczynam nad tym się zastanawiać, powstaje pytanie: co sprawia, że substancje, które istnieją w świecie nieożywionym (podlegającym prawom natury), w organizmie człowieka czy też innych żywych istot, „nagle” zaczynają „mądrze współdziałać”?