Witaj drogi Novalisie!

Bardzo dziekuje za ciekawe i piekne linki. Wyklad Steinera o "Praktycznym ksztalceniu myslenia" jest swietny. Nie wiedzialam, ze jest osiagalny w internecie. W zeszlym roku znalazlam kilka wykladow i ksiazek Steinera w "Czytelni u Adama", ale chyba juz jej nie ma, nie moge jej wiecej znalezc. Moze masz wiecej informacji na ten temat?

Pozwole sobie przytoczyc tu kilka "ulubionych' fragmentow z wykladu Steinera ktory podales ( raczej pomijajac konkretne cwiczenia), poniewaz wydaja sie miec zwiazek z tematami ostatnio poruszanymi na naszej stronie:

"Musimy więc wyobrażać sobie, że otaczający nas świat podobny jest do zegarka. Często używamy porównania ludzkiego organizmu z zegarkiem, ale zapominamy przy tym najczęściej o rzeczy najważniejszej - o istnieniu zegarmistrza. Należy jasno zdać sobie sprawę, że kółka nie same zbiegły się i zazębiły w zegarku, wytwarzając w nich ruch; ale że przedtem musiał być zegarmistrz, który złożył ten mechanizm. Nie zapominajmy o zegarmistrzu. Zegarek powstał dzięki myślom; myśli te wsiąkły jak gdyby w zegarek, rzecz fizyczną. W ten sam sposób należy wyobrażać sobie wszystko, co widzimy jako dzieła przyrody, zjawiska przyrody.

Łatwiej tę rzecz pojąć, gdy chodzi o dzieła ludzkie, trudniej zaś widzieć to w świecie przyrody, a jednak i za nią kryją się działające przyczyny duchowe; czynne są duchowe jestestwa.

I kiedy człowiek myśli o rzeczach, to myśli tylko o tym, co przedtem w rzeczy te zostało włożone. Wiara w to, że świat powstał z myślenia i nieustannie dzięki myśleniu w dalszym ciągu powstaje; ona to dopiero czyni owocną właściwą, wewnętrzną pracę myślenia.".....

"Człowiek posiada ciało astralne, w którym żyje jego wyobraźnia.

Dopóki więc spekuluje umysłowo, dopóty to ciało astralne jest niewolnikiem jaźni. Nie kończy się jednak na tym działaniu świadomym; ciało to pozostaje w pewnym stosunku do całego wszechświata.

W miarę więc, jak powstrzymujemy się od samowoli myślenia, jak powściągliwie ograniczamy się do przeżywania obrazów następujących po sobie zjawisk, działają w nas wewnętrzne myśli świata i wyciskają piętno swe na naszym ciele astralnym, chociaż nic o tym nie wiemy. W miarę, jak łączymy się z biegiem świata przez obserwowanie zachodzą cych w nim procesów i wchłaniamy je możliwie w niezmąco nym kształcie, jako obrazy do naszych myśli, pozwalając im w nas działać. - zdobywamy coraz bardziej mądrość w tych członach naszych, które wymykają się świadomości.".....

"Ważne jest dla nas trzymać się tych zasad i znaleźć czas na takie przypatrywanie się rzeczom, jak gdybyśmy z naszym myśleniem tkwili wewnątrz w rzeczach, jak gdybyśmy pogrążali się w rzeczach, w ich wewnętrznej pracy myślowej. Czyniąc to, jak powoli formalnie zrastamy się z rzeczami, jak coraz mniej odczuwamy, że one są na zewnątrz nas, a my wewnątrz, w sobie o nich myślimy, lecz zaczynamy doznawać wrażenia, jak gdyby myślenie nasze poruszało się w samych rzeczach. Gdy osiągniemy to w wysokim stopniu, wyjaśni nam się wiele zdarzeń. Człowiekiem, który doszedł na tej drodze do znakomitych wyników, myślicielem umiejącym zawsze zająć w myśleniu stanowisko wewnątrz rzeczy był Goethe."......

"Współpracując w ruchu antropozoficznym nie tylko zmieniamy nasze myśli, lecz uczymy się naszą duszą obejmować szersze horyzonty. Musimy uświadomić sobie, że zabarwienie naszych myśli pochodzi z daleko głębszych przyczyn, niż się zwykle przy puszcza. Istnieją pewne wrażenia, pewne uczucia, które narzucają nam mniemanie o rzeczach. Powody logiczne służą często tylko do obramowania naszych uczuć, wrażeń i nawyknień myślowych, stają się dla nich niby maską.".....

"Kształtując w sobie element podstawowy, tj. myślenie, nauczymy się praktycznego ujmowania dnia powszedniego. Wskazane powyżej ćwiczenia dla duszy wytworzą w niej praktyczną orientację myślenia. Uprawa wiedzy duchowej musi przynieść swoje owoce w postaci ludzi rzeczywiście praktycznych w życiu. Nie jest to tak ważne, czy człowiek może to lub owo uważać za prawdę, nade wszystko powinien on dojść do prawidłowego oglądania zjawisk. O wiele ważniejsze jest sposób w jaki Antropozofia przenika naszą duszę, pobudzając ją do działania, rozszerzając nasze horyzonty, aniżeli tylko teoretycznie wybiegać poza obręb zjawisk fizycznych i wnikać w to co duchowe. Pod tym względem Antropozofia jest wiedzą naprawdę praktyczną."